Wat is Blockchain?

Blockchain is een technologie die het mogelijk maakt om informatie uit te wissen met andere partijen, zonder dat men een derde partij daarvoor hoeft te vertrouwen. Het meest bekende voorbeeld waarin er gebruik gemaakt wordt van blockchain technologie is Bitcoin. Bitcoin is samen met de overige cryptocurrencies (altcoins) één van de vele toepassingen die mogelijk worden gemaakt door het gebruik van deze relatief nieuwe technologie. Het gebruik van de blockchain beperkt zich echter niet tot cryptocurrencies, er zijn nog talloze .

Het ontstaan van de blockchain

Om de mogelijkheden duidelijk te maken gaan we terug naar het begin, naar de uitvinder van de Blockchain – Satoshi Nakamoto. De huidige vorm van geld is tot stand gekomen om wereldwijd en met iedereen te kunnen handelen. Om met normaal geld te handelen krijgt men echter te maken met een aantal beperkingen. Eén van de grootste beperkingen zijn banken, om geld van de ene partij naar de andere partij te versturen moet men de banken vertrouwen die de transactie verrichten. Naast dat men deze derde partij moet vertrouwen, vraagt deze vaak ook flinke transactiekosten en duurt het tot een aantal dagen voordat men over zijn geld beschikt. Ook wordt het heel makkelijk gemaakt om bankrekeningen te bevriezen.

Satoshi Nakamoto heeft vervolgens een technologie ontwikkeld om niet langer afhankelijk te zijn van deze beperkingen: Blockchain.

Hoe werkt het?

De naam blockchain komt uit de betekenis van het woord. De nieuw toe te voegen informatie wordt vaak verzameld, en in blokjes aan de ‘ledger’ toegevoegd. Deze blokjes samen vormen een keten, in het Engels dus blockchain.

Een blockchain heeft geen eigenaar, maar wordt beheerd door alle deelnemers van het netwerk. Een blockchain kan vergeleken worden met een enorme spreadsheet (ledger). Deze spreadsheet wordt opgeslagen op ieder apparaat waar de blockchain op draait (de deelnemers). Iedere deelnemer heeft toegang tot deze spreadsheet en kan informatie toevoegen. Het is belangrijk hierbij op te merken dat bij een blockchain er alleen informatie kan worden toegevoegd, informatie kan nooit worden verwijderd. Iedere deelnemer kan alle informatie zoals transacties zien die zijn toegevoegd, dit zorgt voor een hoge mate van transparantie en vertrouwen.

Om een informatie zoals een transactie toe te voegen aan de blockchain wordt deze met behulp van cryptografische berekeningen versleuteld en gecontroleerd. Doordat de informatie versleuteld is, gecontroleerd door de rest van het netwerk en door iedereen in te zien is bestaat er geen twijfel over de juistheid van de informatie. Het controleren van de transacties gebeurd geautomatiseerd via computerprogramma’s die deelnemers van het netwerk draaien.

Op het moment dat iemand een informatie wilt toevoegen aan de blockchain zijn er twee mogelijkheden:

  1. De informatie van één van de blocks komt niet overeen met die van de rest van het netwerk, in dit geval wordt het geweigerd.
  2. De informatie wordt geldig verklaard en dus goedgekeurd door het netwerk, in dit geval wordt de block toegevoegd aan de blockchain en neemt het gehele netwerk de block over.

Het controleren van de blockchain kost rekenkracht van de deelnemers, afhankelijk van het doel, het type blockchain en de gekozen algoritmes krijgen de deelnemers hier vaak iets voor terug zoals cryptocurrencies.

Een andere eigenschap van blockchain technologie heeft te maken met privacy. De identiteit van elke deelnemer van de blockchain is verscholen achter een speciaal adres. Dit adres is vergelijkbaar met een e-mailadres, maar bestaat uit een reeks random letters en cijfers die cryptografisch zijn gegenereerd. Het is mogelijk om de activiteiten van elk van deze adressen afzonderlijk te zien, maar alleen als men het adres weet. Iedereen kan zoveel adressen aanmaken als hij of zij zelf wilt, dit verhoogd de privacy. Om toegang te krijgen tot een adres heeft met een public key en een private key nodig. Zowel het adres als de public en private key zijn wiskundig verbonden met elkaar. Bij Bitcoin is een wallet adres een gehashte versie van de public key.